Arne Quinze is altijd op reis. Hij is net terug van Brazilië en vertrekt een paar dagen later alweer naar Australië. Toch vond hij nog een uurtje om te praten over zijn vieze op kunst en ecologie.
Arne Quinze strikken voor een interview is geen makkelijke opdracht. De kunstenaar is vooral bekend van zijn grote constructies die zowel in België als ver buiten onze landsgrenzen het straatbeeld sieren. Het was misschien wel met de installatie ‘Uchronia' in de Nevadawoestijn dat hij internationale faam verwierf, maar vermoedelijk wandelde je ook al naast of onder zijn ‘Cityscape' (2007) aan de Brusselse Guldenvlieslaan of zag je ‘The Sequence' (2008) in de Leuvenseweg vlak bij het Vlaams Parlement of misschien dineerde je wel in het restaurant De Pastorale te Reet onder zijn creatie. Maar naast de grote installaties creëert hij ook kleinere sculpturen, tekeningen en schilderijen. Hij startte in de jaren tachtig trouwens als graffitikunstenaar.
Zijn planning voor de komende maanden en jaren ziet er indrukwekkend uit. Arne was immers net terug van Brazilië waar vanaf september de installatie ‘Structured Chaos' het straatbeeld van Rio de Janeiro zal sieren. ‘Wind' in het Chinese Shangai is voorzien voor oktober en ‘Wooden Installation' in het Australische Brisbane staat gepland voor december 2012, en dat is slechts een kleine greep. Daarnaast zijn ook nog heel wat exposities voorzien in Belgische en buitenlandse musea.
Natuurlijke materialen
Andere culturen en mensen boeien hem enorm. "In Brazilië bijvoorbeeld draait de kunstmarkt momenteel op volle toeren. Het is een land met een enorm cultureel potentieel. En in China gebeurt er heel wat op economisch en cultureel vlak. Dit land is aan een serieuze opmars bezig. In China zijn ze bijvoorbeeld ook massaal terug groen aan het aanplanten in de steden." Groen, respect voor de natuur, dat brengt ons bij het ecologische aspect. "Ik werk voornamelijk met natuurlijke materialen zoal hout, brons, metaal, glas... Spijtig genoeg draait het maar al te vaak om andere materialen in onze samenleving, denk maar aan de impact van petroleum. Die mentaliteit moet veranderen, maar mensen een nieuwe weg laten inslaan, is niet makkelijk. Mensen zijn bang voor verandering. Probeer maar eens om een stad autovrij te maken, om elektrische wagens te introduceren, het stadsbeeld te wijzigen... geen evidentie." En een stadsbeeld wijzigen, kunst introduceren en op die manier de kunstwerken dichter bij de mensen brengen, dat is een van de paradepaardjes van Arne Quinze.
Democratisering van de kunst
"Cultuur, en daar bedoel ik kunst, literatuur, muziek, film, ... mee, is zeer belangrijk in de samenleving. Die zaken geven je een bredere kijk op de wereld. Je gaat daardoor anders denken. Maar slechts een beperkt percentage van de bevolking is daadwerkelijk met kunst en cultuur bezig. Het komt er dus op aan om zoveel mogelijk mensen erbij te betrekken en te confronteren met kunst. Kunst in de stad zorgt voor een ontmoetingsplaats en het vertraagt het ritme. Mensen kunnen op die manier tot rust komen, nadenken en bezinnen. Want uiteindelijk zijn we allemaal druk bezig met Facebook en Twitter. De wereld ligt aan onze voeten, maar onze naaste buren kennen we niet meer. En als je mensen met kunstwerken confronteert in een straat, op een plein... dan tover je als het ware een verrassende blik en soms zelf een glimlach op hun gelaat." Installaties werken niet alleen drempelverlagend, ze dragen ook toe tot het economische aspect en zetten een stad opnieuw op de kaart. Arne Quinze haalt het voorbeeld van Rouen aan. De installatie ‘Camille' die hij daar in 2010 op de brug Boieldieu neerzette, trok maar liefst twee miljoen bezoekers. "En als een stad zoveel bezoekers krijgt, dan heeft dat ook implicaties voor de horeca, de winkels, de hotels, ..."
Massa's talent in België
"Zo is het ook mijn droom om van Brussel een openluchtmuseum te maken. Want onze hoofdstad heeft duidelijk te kampen met een imagoprobleem. Het mag dan wel de Europese hoofdstad zijn, Brussel heeft vaak meer dorp- dan stadsallures. En opgelet ik hou van mijn land en van Brussel. We zijn zeer sterk op cultureel niveau... maar we spelen dat allemaal veel te weinig uit. We zijn niet voldoende chauvinistisch en Belgen zijn een van de moeilijkste volkeren : het lijkt wel alsof we het de anderen niet gunnen. De creativiteit wordt aan banden gelegd. Als je kijkt naar de andere grootsteden rondom ons, daar kan veel meer. En echt, ik vecht voor België.
Chapeau ook voor bijvoorbeeld een stad als Oostende." In het kader van de triënnale voor hedendaagse kunst Beaufort04 (van 31 maart tot 30 september 2012) brengt Arne Quinze het werk ‘Rock Strangers', een tiental metalen, fel oranje gekleurde rotsen van 2 tot 11 meter hoog, op de Albert I-promenade (zeedijk), nabij het Zeeheldenplein en het museum. Na het kunstenproject blijft ‘Rock Strangers' permanent in Oostende. "Het museum gaat door deze installatie wellicht ook meer bezoekers krijgen en dat is een positief iets. We leven spijtig genoeg in een maatschappij die alsmaar meer oppervlakkig wordt. Een van de grootste veranderingen is de snelheid waarmee alles verandert. We moeten af en toe kijken naar onze identiteit en de kunst speelt daarin een belangrijke rol. Het is de taak van elke kunstenaar om de mensen te laten stilstaan bij het essentiële. Grote kunstwerken die deel uitmaken van een stad zijn als het ware sociale kunstwerken." Arne Quinze is constant bezig en registreert wat hij rond zich ziet. "Er gebeurt zoveel in de wereld: in China, in Australië waar ik momenteel ook bezig ben, in de Arabische landen,... Ik reis veel en snuif al die fantastische dingen op."
